Fener Vakası, 2. Bölüm: Yeşim Tapınağı

Bu bölümün bütün hikâye kartları, oyunun gösterdiği sırayla. Sürpriz bozan uyarısı: her kısım kendi ters köşesiyle biter.

1. Kısım İtiraf Eden Haydut

İlk bakışta

Sonunda biri itiraf etti.

Pan

Dur! Olduğun yerde kal.

Bendim. Panda Haydut. Çalarım, tabelamda yazıyor.

Tutukla beni. Lütfen.

Anahtar Kit

Pan, kimse kimseyi tutuklamaya gelmedi.

Pan

Gece yarısı. Süzüldüm, feneri kaptım,

büyük kırmızı olanı,

ve tabanları yağladım. Kitap gibi haydutluk.

Yeşim Kaplan

Pan.

Fenerimiz yeşil.

İki yüz yıldır yeşil.

Pan

...Yeşil. Evet. Kırmızımsı bir yeşil.

Anahtar Kit

O gece bir şey yaptı. O kısmı doğru.

Yalan olan haydut.

Kim, neden hırsız taklidi yapar?

Ters köşe

Pan rengi yanlış söyledi. Yalan olan, haydutluk.

2. Kısım Kimsenin İnanmadığı Gerçek

İlk bakışta

Pan hiçbir şey bilmiyor.

Pan

Peki. Gerçek hali.

Sakladım. Biri söyledi.

Hadi, gülün.

Yeşim Kaplan

"Biri söyledi."

İki yüz yıl geçti, haydudun bahanesi hiç gelişmedi.

Pan

Gördün mü? Kimse inanmıyor. Hiç.

Maske takıyorum, o yüzden her sözüm bir hile.

Atkı bu! Yukarısı soğuk!

Anahtar Kit

Pan. Kim söyledi?

Pan

Bir mektup. Kapımın altında.

Alan tek kişi benim sandım.

Seçildiğimi sandım.

Pan

"Bu gece fenerler evde kalıyor.

K."

Anahtar Kit

Pina’nınkinin yanında tutar mısın?

Aynı kıvrımlar. Aynı kement.

Aynı el.

Yeşim Kaplan

Demek K birimizden fazlasına yazdı.

Pan. Bana bak.

Sekizlerden kaçı mektup aldı?

Ters köşe

Pan’da da aynı elden bir mektup var. K birden fazlasına yazdı.

3. Kısım Nerede

İlk bakışta

Fener parktan çıktı.

Pan

Görmek mi istiyorsun? Peki.

Tapınağın en güvenli yeri. Kimse cesaret edemez.

Akşam karanlığında gel.

Yeşim Kaplan

Onu içime koydu.

Gözlerimin arkasına.

İki gecedir başım ağrıyor.

Anahtar Kit

Çıkarır mısın benim için...

Hayır. Dur. Orada kalsın.

Bak ona.

Pan

Bu... parlak.

Oraya koyduğumda mum artığıydı.

Şimdi gözleri kapıdan görünüyor.

Yeşim Kaplan

Karanlığa kapatılan fener söner. Fenerler böyledir.

Bu büyüyor.

Onu kim besliyor?

Ters köşe

Yeşim Kaplan’ın içinde, ve karanlıkta giderek parlıyor.

4. Kısım Rüzgar Çanı

İlk bakışta

Anahtar bir kez döndü, çalmak için.

Rüzgar Çanı

Bu vadideki her şey benden geçer.

Adımlar. Nefesler. Anahtarlar.

O gece tapınak kapısında bir anahtar döndü.

Anahtar Kit

...Bir kez mi?

Rüzgar Çanı

İki kez.

Bir kez açmak için.

Ve çok sonra, bir kez kilitlemek için.

Pan

Çok sonra mı? Ben hâlâ içerideydim.

Hâlâ gözlerinin arkasına sıkıştırıyordum ki...

kapı arkamdan kilitlendi.

Rüzgar Çanı

İkinci dönüş, haydut işini bitirdikten sonra geldi.

Hırsızlar dışarıda bir saat beklemez.

Biri Pan güvende olana dek nöbet tuttu. Bir hırsızı kim korur?

Ters köşe

İki kez döndü. Biri Pan güvende olana dek bekledi, sonra onu kilitledi.

5. Kısım Haydut

İlk bakışta

Mektubu Kit yazdı ve kapıları o açtı.

Pan

O mektubu okuyup duruyorum.

"Evde kalın." Ben "onu koru" diye anladım.

Şimdi anlamı şu sanırım: Final’e gelmeyin.

Yeşim Kaplan

Sekizleri Final’den kim uzak tutmak ister?

İşi kapı açmak olan biri.

Adı K ile başlayan biri.

Anahtar Kit

Ben yazmadım.

Yeşim Kaplan

Kanıtla.

Anahtar Kit

Yazamam. Bana bak. Bu kez doğru dürüst.

El yok. Başparmak yok. Tek bir parmak yok.

Geldiğin günden beri ÇEVİR’e benim için sen basıyorsun.

Pan

...Gerçekten eli yok.

Hm. Hiç bakmamıştım.

Bu baktı. Peki o kapıları kimin için açtın?

Anahtar Kit

Senin için, Pan. Sen istedin.

Sekiziniz de istedi, tek tek, gece yarısından önce.

Sizi kilitlemem için yalvardınız.

Yeşim Kaplan

İstedik. Sekizimiz. Her biri tek başına.

Final gecesi, kendi parklarımıza kendi isteğimizle kilitlendik.

Neden bu kadar korkuyorduk?

Ters köşe

Kit’in eli yok, yazamaz. Sekizler kilitlenmek için yalvardı.